Onverwachts overvalt..

Vandaag het z’n heerlijke casual day, opruimen omdat we toch net iets teveel zooi hebben in ons huis en we dat niet allemaal meer kwijt kunnen.( we hebben niet meer ruimte nodig maar minder spullen zou onze oom zeggen😂😳)  Oftewel! Onze oom heeft een geweldige zolder waar we spullen mogen neer zetten! Halleluja want we kunnen ook gewoon niet alles weggooien! Maar het is dus z’n opruim dag! Heerlijk ik hou d’r van. Schreeuwen tegen elkaar van: ” Schaaaaaaaaaatt, kan nu eindelijk die dat weg gooien is echt veel te oud.” Of “Gooi jij dit weg dan doe ik dat weggooien.” Dikke onderhandelingen joh…
Hop daar gaat weer een doos met boeken.. ja je leest het goed er gaan toch wat boeken ons huis verlaten.. niet voor goed hoor maar logeren.. ( stiekem zeg ik het nog net niet tegen mijn boeken…😂) maar goed. De zomerkleding word ingepakt want he.. want tja ik heb helaas geen inloop kast want daar wonen we helaas te klein voor 🤔. Maar inmiddels al wat verhuis dozen gevuld te hebben kom ik in de kast het welbekende witte mandje tegen…

Het witte mandje is iets wat we met zorg ergens in de kast hebben gestop. Waarom vraag je ons? Dat mandje staat namelijk voor ons grote verdriet maar ook ons grote geluk. Het verdriet omdat we onze kleine lieverd moeten missen. Maar ook het geluk omdat Senn ons papa en mama maakte. Al was het niet voor lang maar die 20 weken maakte het gevoel wel voor altijd. Want wauw als je dat mensje mini us ziet groeien is toch wel zo bijzonder!!! Daar zitten de eerste kleertjes in die ik kocht, een bakendeken en een knuffeltje… de eerste musthaves. Alles zo mooi, lief en nog nieuw.. Maar ook moeilijk… want mensen om je heen mogen dat gene wel ontvangen waar jij afscheid van heb moeten nemen,. Te vroeg en foto’s niet gewilde afstand!

Want soms heel soms zet dat witte mandje weer even mijn wereld op zijn kop! Net als vandaag. Zo onverwachts maakt het het verdriet wat mooi en sereen op de achtergrond leefde nu weer met een klap naar voren haalt. Tranen over je wangen waarvan manlief nou afvraagt of t van blijdschap of verdriet is en ik het ook even niet meer weet… maar tjonge.. ik had nooit gedacht dat ik zo ontzettend veel om iemand zou geven( ik ben namelijk zo snel emotioneel aan mensen gehecht als een paard of hond) als van dat kleine garnaaltje wat in mij groeide! Mooie molentjes etc..Maar wat een pijn is t soms om te weten dat je je eigen zoontje niet in de armen kan houden, mee rond kan lopen, blij worden van z’n gezichtje etc etc.. soms heel soms denk ik wel is wat als we binnenkort nou een kleintje toch mogen toevoegen aan ons gezin en daarvan mogen genieten! Tja helaas is t nog niet zover..  

Maar op zulke momenten denk ik: “Ik klim op een ladder, maakt niet uit hoe hoog naar de hemel. Gewoon naar je toe om even te horen hoe het daar is en om te zeggen dat ik je mis.”

Dat is het liefste wat je dan toch even zou doen. Wetend dat het goed komt met die kleine daar boven en wij uiteindelijk ook verder kunnen maar toch.. lieve Senn je word zo gemist! We houden van je! 

Maak er maar een mooi feestje van en dans (ik hoop dat je mijn dancemoves heb.. want die van je pa is niet zoveel😂😂) daarboven. Dan dans ik elke dag even mee.” 

Een gedachte over “Onverwachts overvalt..

Voeg uw reactie toe

  1. Ach lieverd, wat mooi omschreven. En wat is het toch een groot verdriet. Ik ben er voor je mop. Ooit op een dag mogen jullie een lief klein mensje wel knuffelen, op schoot nemen, dingen leren en net zo veel van houden als van Senn. Jullie zijn sterk lieverd!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een eigen blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: