Zembla~ Adoptie

Enige tijd geleden las ik als geadopteerde een artikel over een emotionele docu over Adoptie. En via een Facebook vriendin kwam ik erachter dat Zembla een documentaire had uitgezonde over hetzelfde onderwerp.. Vervalsing/verkoop van Adoptiekinderen. 

Vandaag was in met manlief bij mijn ouders en kwamen we op het idee om dat te bekijken.. nou het greep me nog meer aan dan ik had gedacht! 

Er kwam een verhaal van een jonge meis die van alles ziet maar toch meer wilde weten..dat kwam ze mede door Spoorloos.. daardoor hebben ze gezocht en uiteindelijk haar moeder gevonden. Ze was namelijk enigste kind en er was verder helemaal Niemand.. toen ze terug was in Nederland hebben zij en nog veel meer adoptie kinderen van de jaren 80 uit Sri Lanka elkaar ontmoet.. 1 vrouw kon ze het ook heel goed mee vinden. En uiteindelijk klikte t zo dat ze een dna test hebben gedaan en ze volle zussen bleken te zijn! Wauw denk je dan! Zoals de oudste het ook zei ” Ik voelde me echt als het eerstgeborene kind maar niet welkom en bestond niet!”  Bizar toch? Maar ze zijn uiteindelijk blijven doorvragen en wat ze daar te horen kreeg was bizar! De jongste bleek tweeling te zijn en na eerst te horen gekregen te hebben dat zij bij de geboorte was overleden kwam nu het bericht dat de (tweeling) zus in London woonde… Helaas kwamen ze er te laat achter want toen ze contact probeerde te leggen kregen ze het vreselijke nieuws: zij had zich van het leven beroofd omdat ze het niet meer aankon om niks te horen te krijgen over familie en dat haar zus dus dood was..

Toen ik dat allemaal zo hoorde schrok ik.. ik zei “Dit kan ik niet verder aanzien!” Want pff kan je nagaan dat zulke dingen gebeuren. Ouders die voor een kindje komen maar moeder komt niet opdagen dus krijg je wel een ander. Ouders die hun kind krijgen maar dan opeens een ander kind hebben gekregen. Het is zo bizar voor woorden. 

Zelf als geadopteerd kind kan ik me die onzekerheid zo goed inleven. Mensen beslissen over jou indentiteit. Ze beslissen over kinderen die tekort komen alsof het een winkel is. Zelf heb ik vorig jaar mijn dossier aangevraagd en kwam ik daar als positief iets nog heel wat extra details tegen! Maar toch hou je altijd ergens in je achterhoofd dat t niet zo kan zijn of vals. 

Niet is belangrijker om te weten waar je roots liggen en je identiteit. Het hangt voor (ons) adoptie zo samen. Zelf ben ik geadopteerd uit India en ben ik een echte Tamilse. Maar toch is dat stukje identiteit wat bij veel adoptiekinderen voor problemen zorgen. Ik had het geluk dat mijn ouders met mij en zuslief naar India terug konden om dingen te zien, te horen en te  bezoeken. Maar ook dat was een shock voor dat kleinte leventje van mij. 

Wat ik nog herinner was dat ik helemaal gek werd van mezelf.. ik liep in India kijkend of ik mijn moeder of zusje vond, en iedereen leek wel wat op mij’ een van de grootste chaos in mijn hoofd toen ik thuiskwam en gewoon niet wist waar ik hoorde. Was ik nou een Tamilse uit India,vol bloed en hoe ik eruit zag. Maar geestelijk was ik een echt kaaskop. Ik voelde me nergens bij horen. En dat is zo ontzettend moeilijk als je letterlijk tussen twee werelden hangt! Tot ik op een gegeven moment wist: “Ik ben een bounty.. bruin van buiten (Een echte Indiase Tamil tijger) en van binnen wit( een echte kaaskop in denken en doen!) Toen ik dat accepteerde ging het al beter. 

En ondanks dat ik met open armen ben ontvangen in Nederland, ik een letterlijke kaaskopper ben, je aan mijn stem gewoon weet dat ik uit Utreg kom, is en blijft er altijd een deeltje van mij hangen in Madras mijn plaats. 

Maar de adoptie kinderen die zulke dingen mee maken lijkt me een van de ergste dingen die er zijn! Ik hoop mee voor jullie dat een ieder van jullie een stukje mag vinden wat rust geeft want dit mag niemand maar niemand overkomen! 

4 gedachten over “Zembla~ Adoptie

Voeg uw reactie toe

  1. Hoi Zill
    Allereerst wat schrijf je leuk!
    Naar aanleiding van de uitzending van Zembla heb je je gevoel mooi op papier gezet. Erg herkenbaar ook.
    Hoe pijnlijk en moeilijk het ook was om te zien, ik wou deze documentaire toch zien.
    Soms weet je niet welke informatie, wat je van India krijg, waar is. ‘Heb vertrouwen’ wordt er dan gezegd.
    Maar een echte kaaskop zijn us toch ook wel heel leuk ( vind ik, haha).
    Groetjes Vandita.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een eigen blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: