Little girl, 

Dit is een van weinige keren  dat ik over een stukje in de krant schrijf, over iets wat al een tijd speelt maar opeens ook weer opleeft.. opleeft in de zin van waardig genoeg om soms op t nieuws of in t nieuws te verschijnen. (De link is wel twee jaar oud maar alsnog gebeurt dat vandaag de dag!)  Dus lees even eerst de link: http://www.ad.nl/ad/nl/1013/Buitenland/article/detail/4165741/2015/10/18/Jongens-vast-voor-verkrachten-Indiaas-meisje.dhtml

Heb je hem gelezen? Dit is niet meer dan ZIEK, te ziek voor woorden. Wat zijn jouw gedachten hierover?  Hoe kan je het over  je hart verkrijgen om een meisje haar maagdheid ongwilt af te pakken, in mijn geloof staat er dat je niet mag haten of iets maar dit zijn mensen die ik niet anders kan dan haten. 

Toen ik dit bericht las twee jaar geleden kreeg ik kippenvel, werd ik boos maar ook verdrietig. Hoe kan je als tiener een kind/kleuter van 2.5 jaar nou verkrachten. Dat is ronduit walgelijk. Dan ga ik nadenken heb je dan totaal geen hart of ben jezelf al zo beschadigd? Ik ga de situatie schetsen hoe het dichterbij komt dan je misschien wil.

 Stel jij bent een grote zus/broer van een geweldig zusje/nichtje van 2.5 jaar.  Je doet alles voor haar en vooral op haar letten. Dan beloof je haar om woensdag middag als je klaar bent met je huiswerk samen naar het park te gaan en lekker met haar er op uit te gaan. Je geniet van het enthousiasme van je zusje.

Dan is die dag zo ver! En jullie gaan volle moed en plezier op pad. Daar aangekomen heb je alle tijd voor haar en maken jullie zoveel lol, en dan komt een vriend langs en praat je even mee, je zegt nog zo: “Wel in mijn buurt blijven hoor.” En je hoort haar nog lachen, je praat met je vriend en opeens vind je het verdacht stil. Op dat moment hoor je een gil die door merg en been gaat. Je schrikt en gaat er achterna, maar je bent te laat. Daar ligt je zusje, ergens in de bosjes gedumpt, kleding gescheurd bebloed en huilend. Je hart breekt letterlijk. Je belt naar huis en binnen no time zit je in de achtbaan van hulp, ppolitie, verdachtes etc. Maar t voornaamste is dat je papa en mama je opwachten en je opvangen en je ondersteunen! Je ziet tot groot verdriet dat je zusje er door beschadigd is. Bizar he, in wat voor staat zou jij zijn op dat moment?mezelf kennende zal ik de eerste beste knuppel pakken, na een gigantisch huilbui. Wat zou jij doen? Wij Nederlanders zouden het in t nieuws zien, ontzettend meeleven en steun betuigen aan de omstanders.

Maar nu ga ik precies hetzelfde verhaal vertellen alleen dan in een ander land.
 Je bent een grote broer/zus van een geweldig zusje van 2.5 jaar oud. Je ouders zijn al gestorven en jij draagt de volledige zorg voor haar, je moet hard werken maar belooft om met haar woensdag een uurtje te gaan lopen.Dan is die dag zo ver! Maar helaas moet je haar teleurstellen, je moet echt werken want je moet geld verdienen. Je stuurt haar op pad maar ze moet wel optijd terug zijn. Je bent klaar met werken en dan kom je thuis en je zusjes is er nog niet, je wordt ongerust en rent de sloppewijken door en opeens zie je daar een deel van haar knuffelbeertje, je ziet bloed en je schreeuwt het uit, je loopt dichter bij en je weet hoe laat het is, je zusje buiten westen, liggend ergens in de bosjes gedumpt, kleding gescheurd bebloed en huilend. Je hart breekt letterlijk. maar je hebt niet een moeder om te roepen, je sleept haar mee, vraagt de oude lieve buurvrouw om helpen de wonden te verzorgen, maar jezuïet  dat er van het kleine vrolijke zusje niks meer over is…

 Je denkt nu vast nou Zill, dit is wel heel erg drastische. En zo is het nooit naar boven gekomen. Ja misschien wel, maar het gebeurt wel, heftiger soms, maar ook hier in je eigen veilige landje gebeurt het. Het gebeurd soms dichter bij huis.  Maar daar is het nog erger omdat er niemand naar je omkijkt, meeste van de kinderen worden doorverkocht! Heftig he zo het verschil, ja ik weet het. Het is verschrikkelijk. Je weet nooit wat daar gebeurt en nu de opkomst maar meer blijft worden in India breekt mijn hart.

Je vraagt je misschien af waarom? T doet mij verdriet omdat dit mij had overkomen. En nu denk je denken jou overkomen, het kan iedereen overkomen, maar ook had t mij overkomen. Ik kom van een sloppenwijk, Ik had een zusje kunnen hebben, ik had Het zusje kunnen zijn, Ik heb er geen woorden voor…. 

Paar jaar geleden ben ik gevraagd voor een clip over mishandeling  en kindersmokkel in india, die heeft Christiana Bohorquez geschreven en toen ik daar ja op had gezegd en die dagen kwamen kon ik me inleven, de pijn van alle meisjes, de angst. Het is verschrikkelijk. Het is zeker een clip die aan te raden is om hem even te bekijken! https://youtu.be/DUh9fbM1uXk

Tip: Mocht je het weten van iemand die zoiets door gaat. Ben er voor degene en doe wat je kan als het maar niet ten kosten gaat van jezel! Roep optijd hulp in❤️. 



 

Een gedachte over “Little girl, 

Voeg uw reactie toe

  1. andere mensen hebben van een ander zijn/haar lijf af te blijven als het ongewenst is. Kindjes van 2,5 weten niet wat er gebeurd maar getekend voor het leven. Ziek is het. Misselijkmakend maar helaas wel de realiteit…

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Maak een eigen blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: