It’s your smile, 

Laatst zei een Collegaatje.. “Als ik jou lach hoor, voel ik me weer goed.” Lachen moet je vaker doen! Staat je goed en ik word er blij van! 

Is toch wonderlijk elke keer weer. Wegens dikke tegen slag afgelopen weken heb ik twee weken thuis gezeten. Kapot, van binnen, maar toch ook van buiten. Me lach was niet meer zichtbaar. Ik was voor mij doen niet actief, of antwoorden vaag.. Iemand zei’ Zill ik mis je lach. ” waar ben je nou… 

Dat heeft mij zo ontzettend doen nadenken en heel emotioneel gemaakt. Het was voor mij toch weer even een ‘nieuw’ gevoel dat ze me lach en mij miste. Klinkt misschien gek maar ik heb juist altijd ’t gevoel dat ik zo snel vervangbaar ben dat niemand het opmerkt dat ik er niet ben. Klinkt onzeker denk je misschien.

Klopt, ik heb eigenlijk dik faalangst. Heb er cursussen voor gehad, therapie in de kliniek. Eigenlijk alles wel. Ik weet hoe ik er mee om moet gaan hoor, maar ’t is een ding dat blijft. Nu ik op me werk promotie heb gekregen is omdat ik ook geleerd heb om me bekkie bij me te hebben, ben een echte hollander wat dat betreft. Maar ’s iemand dan iets persoonlijk heeft op te merken kan je mij bij elkaar vegen. Niet op ’t werk hoor al zou je ’t wel zien, maar ik blijf doorgaan. Misschien is dat ook me motto, blijven doorgaan.

Ik weet nog als klein kindje was ik ook al een lachertje. Lachen doe ik gewoon graag, maar opeen gegeven moment werd het een serieuze lach, en een afleiding om mezelf te verliezen. Afgelopen tijd heb ik dat ook gedaan… Teveel mezelf verliezen in ’t lachen en omkijken. Soms lach ik op een foto en zegt me vriendin precies.. Hier huil je met je ogen. En dan kan ik ’t al uitjanken.

Mijn gezicht is nou eenmaal een open boek, en dat is lastig. Heel lastig.. Verdriet staat in mijn ogen en nog steeds probeer ik zoveel mogelijk tandvlees bloot te lachen. Ik lachte tijd uit onzekerheid, om me een houding te geven als ik mezelf en andere mij niet zagen staan. Moeilijk…. Je verschuilen achter een lach. 

Totdat me coach zei: lach je nu voor jezelf of voor de ander. En toen dacht ik.. WAAROM ZIE JIJ DIT… Ik kreeg opdracht om foto’s te bekijken en uit te leggen of ik echt lachte of niet.. En tot mijn ontzet kwamen er steeds meer foto’s aan de ‘ Ik lach maar me ogen huilen ‘ kant en weinig aan de ontspannen ‘ Ik lach met ogen en me hart’ kant. Ik schrok ervan..

En toen na wakker geschud te worden dat ik me mag voelen zoals ik voel nam ik de keuze om:

In iedere dag de lach te zoeken.

En als’t niet lukt, dan is ’t pech.. Maar doordat ik zo ging denken helpt het me.

Niet altijd hoor, en me onzekerheid toen ik na die twee weken thuis te zitten en een mess te zijn was afschuwelijk, maar ’t moment dat ik binnen kwam, de ene collega me een knuffel gaf, de ander liet merken aan me gedacht te hebben, de ander te appen. Het voelde zo onwijs goed! Ik ben er weer en ben onderdeel ergens van! Dus ik blijf lachen zolang het wel echt zo voelt😁😁 ik zie het als een groot compliment dat ik dat stukje mag inbrengen😁

Want lachen verspreid positiviteit. 

Een gedachte over “It’s your smile, 

Voeg uw reactie toe

  1. Meissie, je bent absoluut niet onvervangbaar! Met wie moet ik dan lachen om gekke uitspraken of eindelijk kletsen over van alles en niets en bovendien: stedentripjes maken! Meissie je doet er zo veel toe! Dus ik ben blij dat je dat zelf begint in te zien, want je draagt bij in deze maatschappij! In je vriendenkring en sws bij mij! En een dag niet gelachen, is een dag niet geleefd, zo is het indeed wel! Ben trots op je lieverd! 💪🏽😘

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Maak een eigen blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: