Airplane Dreams, 

Hier ben ik veilig, hier ben ik sterk. Hier ben ik heilig, dit is mijn kerk. Dit is mijn haven, hier leg ik aan. Dit is mijn thuis.’

Daar zit ik dan in het vliegtuig, iets waarin mijn dromen soms even tot leven komen. Ik letterlijk even los van de grond kom. 

Vliegen vind ik altijd iets magisch hebben, je bent opeens los van de aarde, los van het bekende. Maar je neemt het bekende en jou eigen bekende altijd met je mee in je hart. Het moment dat je voelt dat de wielen los komen van de grond kan ik altijd alleen maar als een klein kind vol bewondering zitten te kijken. 

De wolken die lokken om erin te springen en te chillen op de wolken. Ergens in mijn hoofd komt er dan in mijn op. Wat als iedereen die me dierbaar is maar er niet meer is hier over de wolken lopen/springen, dat je ze kan zien, horen lachen.  Dat ik dan even een kijkje kan nemen. Even een bakkie koffie doen met mijn beide opa’s, kruiswoordpuzzel erbij en lachen om alle woordgrappen van deze geliefde heren. Dat ik met Oma die in de rolstoel zat vroeger nu gewoon  gearmd kan rondlopen. Dat ik honderd uit kan praten en de vraag kan stellen of ze trots op me zijn. Of ze hebben gezien dat ik heb gevochten en overwonnen en dat ik hun mis… Dat ik als de zon ‘schijnt, of ik een zonnebloem zie die glimlach voor hun is. Dat ik me mouw omhoog kan rollen en ze kan zien dat ze bij mij zijn dmv de zonnebloem tatoeages. Maar dat ik vooral even hun lach, ogen en liefde weer mag voelen! Dat ik met de een samen een piste af kan, de ander gesprekken kan voeren, en met d’r ander gewoon rond kan lopen/springen en gewoon genieten van elkaars aanwezigheid omdat ik die mis daar beneden onder die wolken. 

Dat ik kennisen en goeie bekenden weer mag zien en mag omhelzen! Dat ik met ons oude hondje weer even kan dollen en kan zeggen dat ik nu hondenmama ben maar hem toch zo nu en dan nog mis! Maar ook dat ik alle trouwe honden diertjes die ik ken mag knuffel, dat ik met schruffy en Vlinder kan rondhollen en ze kan knuffelen om te laten weten dat ze gemist worden, dat ik mag doorgeven dat hun baasjes ze missen en van ze houden. Dat meneer Takkie de cavia weer even in mijn nek kan klimmen. Zulke dingen lijken mij goud waard. En dat zijn dingen waar ik me zo mee verbonden voel als ik hoog boven de wolken vlieg. 

Maar ook waarin mijn geloof zo onwijs gegrond en bevestigd word, waarin ik het mooie van Gods natuur zie en adembenemend verwarmd word als de zon door het raampje schijnt. Het verlicht mijn hart om te weten dat ik bij wijze van met Mijn Hemelse vader over de wolken kan lopen, dat ik met Hem gesprekken mag houden en honderduit mag vragen, en Zijn liefde voor mij mag voelen. Maar ook dat ik mag zien dat we dan niet met z’n 2e maat 3e lopen. Senn in ons midden. 

Waar ik onze kleine jongen mag knuffelen, beet mag houden en even mag zien hoe erg hij geniet, waar mijn hart deels om huilt omdat ik het niet mee kan nemen naar het nu, naar het wereldje onder die wolken. Maar ook waar mijn hart zich vult met vreugde en dankbaarheid omdat ik hem even zie en zijn geschater kan horen, zijn handjes kan voelen en zijn stemmetje hoor. En zo loop ik dan uren met iedereen rond wanneer plots… 

Wanneer dat plots abrupt wordt verstoord door dat de piloot een landing aankondigt, en ik snel afscheid moet nemen, een ieder nog net zie zwaaien en een lach kan geven voordat het vliegtuig een duik naar beneden neemt. Opeens is zijn er alleen nog meer mist wolken en landschap te zien. Opeens sta ik daar letterlijk weer met beiden benen op de grond. We zijn geland. 

Daarmee landen mijn airplane Dreams ook gelijk. En ben ik weer terug in de wereld waar ook ik mijn veilige haven heb. Waar ik weer Zill ben, waar ik die mooie mensen moet missen die achter bleven boven op de wolken. Terug naar de werkelijkheid Waar ik me soms ’t liefste nu wil verstoppen nu we een zwaarder traject ingaan met ivf omdat we Senn en onszelf een extra familielid gunnen,  waarin mijn lichaam een van mijn meest onzekere punten nog meer onzekerder word, waarin ik meer tijd aan mezelf moet gaan leren besteden, waarin minder ga werken. En waar ik de zon niet altijd even tussen de wolken zie komen in deze tijd. Maar ook de plek waar mijn veilige haven steeds groter word, waar ik meer mensen kan binnenlaten, waar ik puur kan genieten van mensen om me heen, maar ook kan genieten van momenten samen op de bank. 

En even, soms heel even vraag ik me dan af als de wolken zo ver voor mijn persoonlijke zonnetje zitten, ze boven allemaal lopen te duwen en trekken zodat ik door hun kan stralen, door hun even gezien te hebben, kan ik weer stralen! Zij laten mij stralen met wat ik van hun ieder individueel heb mogen ontvangen! ❤️

‘Ik hoopte dat de hemel soms bezoek uren had.!’ 

Een gedachte over “Airplane Dreams, 

Voeg uw reactie toe

  1. ❤️ heel mooi omschreven meissie! Mooie manier om niet alleen de mooie creatie te zien van het fenomeen wolken, maar ook een achterliggende en diepere verbintenis met je naasten die niet meer hier op aarde mogen meewandelen..

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een eigen blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: