I THINK I’M GONNA LIKE IT HERE, 

Daar zit je dan, alweer in ’t vliegtuig terug naar de thuisbasis… Wat gaat het toch snel.. Hier hoog in de lucht voel ik me altijd zo onwijs vrij, rustig en zo dichtbij een ieder die in de hemel is.. Het lijkt me geweldig om op al die wolkjes uit te stappen en gewoon te genieten… Maar goed.. We zijn dus al weer onderweg naar huis na een te snel voorbij gaande trip. 

Vorige week was ’t nog een drukke week, paar dagen werken, dingen regelen en vooral niet te vergeten in te pakken voor ons stedentripje Praag!

Een ieder die al een tijdje met mij mee loopt weet dat ik zo georganiseerd ben als wat en ’t liefst al een week van te voren m’n koffer inpak. Nou… Deze keer dus echt niet..

Drie dagen werken, 2 dagen vrij… Maar die dagen waren zo vol gepland met ziekenhuis bezoek, verjaardag van mijn schoonpapa etc dat ik zaterdag toch best wel even stress kreeg omdat ik nog alles bij elkaar moest zoeken. Maar het is me gelukt. Met way too much shit en een extra koffer( die ikv nog snel van een Collegaatje mocht lenen) én voorbereid als één vrouw met moedergedachtes zoals manlief het noemt had ik alles ingepakt. En kon ik zondag te laat me bed uit rollen en met me kop vol migraine onder de douche stappen.

En ik was net optijd klaar want daar waren ze al vriendin met vriendlief. Op naar Eindhoven, te lang wachten en nadat we onszelf met eten en de mannen hadden voorzien met koffie was het dan daar… Afscheid nemen. Jemig wat ben ik daar slecht in. ‘ Nee, ik ben niet iemand die jankend daar staat’ maar moet toch wel ff een keertje extra slikken als ik manlief San weg zie lopen. Al moet ik zeggen dat ik niet de enige was want ook vriendin lief vond het maar zo zo. Maar daar gingen we het vliegtuig in!

Na 6 rondjes extra te hebben gevlogen omdat ze door een klein sneeuwbuitje niet konden landen… Wat ik wel had verwachten van die Pragen, stonden we eindelijk met beiden voeten op tsjechisch grond. En ja het was half 4 en gewoon al haast donker. Maar we hebben ons hotel gevonden, snel nog gegeten en ons ingeschreven voor een tour en toch maar gaat slapen.

De volgende dag werden we verrast met een te goed ontbijt, eindelijk ergens zoveel keus wat ook nog een uitstekend smaakte. En toen op naar de kamer klaar maken en werden we gebeld dat de tourguide er al was.. Veel te vroeg da afgesproken maar toch maar ff snel erheen! En toen aangekomen bijv onze guide kregen we te horen dat ’t geen hop on hop off tour was maar een tour van 6 uur lopen… Dat was als je onze gezichten zag niet helemaal de bedoeling maar hé, we waren maar 1x in Praag. Toen bleken we ook nog eens de enige Nederlanders te zijn en de jongste.. Nou dat was best oké met al die Engelse, Australiërs, Canadezen. We konden ’t over iedereen hebben zonder dat ze hé door hadden ideaal! Maar wauw wat heb geen we veel gezien, mooie gebouwen, handmade homes. Echt ongelofelijk! Ik als geschiedenis liefhebber voelde me als een vis in ’t water! 

Het was onwijs gaaf om alles te zien en te horen, machtig veel foto’s en mooie herinneringen. De Tsjechen zijn over ’t algemeen bijzonder aardig en behulpzaam, complimenteus ook.. Alleen dat we Duitsers waren omdat we Engels konden was dan wel minpuntje. ’t eten was goed te doen… En de Stad is geweldig!! De architectuur en geschiedenis kan je me voor wakker maken! De oudheid is onwijs mooi(ja ik ben iemand die ’t wilt zien en ervaren) nadat de tour in de middel of nowhere stopte was het dan maar tijd voor…. Juist souvenirs! Met 1/2 deel van onze lijst een souvenir te hebben gingen we met tassen vol en voldaan naar het hotel! We waren kapot en dachten toch maar snel ons bed in te gaan… Nou dat was dus niet handig want letterlijk elk uur hebben we gezamenlijk voorbij zien gaan….

De volgende dag maar laat ontbijt gegeten en toen zijn we los gegaan in de souvenirswinkel van het hotel, na 22 souvenirs alleen voor mij al was afrekenen toch even een ribje uit ons lijf.. Maar toch zeg ik altijd maar weer steeds die blijheid en verassende gezichten maken voor mij meer dan goed! Ik hou ervan, maar het is wel een sport om voor iedereen wat te vinden hoor! Maar het is gelukt! 

Na alles mooi ingepakt te hebben, gingen we ons laatste dagje Praag in, waar we bijv de al verrast werden door een onwijs knappe Tsjech, een soldier from the palace. Een vriendelijke gast máááár daamnnnn his looks.. Het is letterlijk dat ik getrouwd ben want anders had ik z’n nummer wel willen hebben. (ja mijn manlief weet dit, en nee ik doe niks geks, en hij kent me en ik zal zoiets nooit doen!) maar wauw onze soldier heeft alles verteld en vriendinlief en ik waren toch wel te aandachtig aan het luisteren, helaas heb ik geen foto meer kunnen maken van onze wondermooie Tsjech maar dat is een voor u in de herinneringen. Wat nog meer in de boeken kan is dat we in de dikke sneeuw over een kerstmarkt hebben gelopen, we weer onwijs veel foto’s hebben gemaakt, we eindelijk leren dat we goeie fotos kunnen maken! Vriendinlief iets echt tjechs heeft gegeten en dat we 9 shots savonds in het hotel op hebben waardoor we toch onwijs goed hebben geslapen.. Althans ik… 😂. 

After all was dit weer iets voor in de boeken waar we met alle liefde, blijheid op terug kijken en alweer uitzien naar volgend jaar! 

‘Zij stuurt me kaarten uit Madrid, en uit Moskou komt een brief, met de prachtigste verhalen, wat is ze lief. Gisteren uit Lissabon, ik is je even een zoen. vandaag uit Praag een kattenbel wat er is zoveel te doen…..’ 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een eigen blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: