Let it be,

Met gillende sirenes werd Nederlands bekendste reality-ster Samantha de Jong, beter bekend als Barbie, een week geleden naar het ziekenhuis gebracht. Een overdosis drugs, bleek enkele dagen later. Meteen waren alle deskundigen op het gebied van media, entertainment en geestelijke gezondheidszorg het roerend eens: dit moest een keer fout gaan, deze vrouw was een kermis-attractie geworden en dat had natuurlijk nooit mogen gebeuren.

Vorige week werd dit een mega groot nieuws. Ik zat met collega’s toen ik dit nieuws hoorde. Wat verschrikkelijk!

De media van tegenwoordig. Ze gaan letterlijk over lijken. Ja natuurlijk ben ik het er mee eens dat zulke mensen zelf voor de spotlight kiezen. Maar waar ik onwijs afschuw voor heb is dat die mensen behandeld worden als vuil, letterlijk over de rug van iemand dingen speculeren zonder dat je weet wat er is.

Samantha aka barbie heeft het niet makkelijk gehad, laat dat dan ook gewoon zo. Ook zij is simpel een mens en ook zij heeft haar flaws net zoals jij en ik onze verschrikkelijke minpunten hebben maar ook onze uitstekende pluspunten. Ze is moeder, heeft een eigen serie, is gescheiden etc. Al die dingen kunnen voor stress zorgen. Als je meer andere aan ’t please ben ipv jezelf aan ’t please is ’t op een gegeven moment op.

Ipv dat we mee leven met Samantha en haar gezin en omstanders word er verschrikkelijke diagnose gedaan over haar, jij weet het allemaal zo goed. Jemig ik kan er onwijs boos om worden. Ik wist niet dat die journalisten van tegenwoordig dokters waren en diagnoses konden stellen. Bemoei je gewoon met je eigen leven, want dat zal ook niet altijd over rozengeur en maneschijn gaan.

De laatste tijd vind ik het verschrikkelijk asociaal hoe mensen denken over andere mensen. Puur omdat je niet weet hoe je met die situaties om moet gaan ga je maar de klootzak uithangen.

Over klootzakken gesproken. Laatst zag ik de video van Bibi Breijman. Ze vertelde over haar vastgesteld burn out. Je zag daar een klein meisje ingestort en vechtend tegen de tranen die er aan ’t einde uitkwamen. Nog steeds overrompeld door wat haar allemaal over kwam. Nou was zij njet de klootzak maar dat was Peter r de vries. Hij zei letterlijk toen Bibi haar filmpje langskwam bij Rtl boulevard:

“Jongens, hebben jullie ook altijd paniekaanvallen voor je hier op moet?”, aldus een lachende en sarcastische Peter

En hij is nog niet klaar: “Die gasten zijn voor in de 20 en hebben nu al een burn-out. Kom op, zeg. Dan ben je er niet geschikt voor.”

Toen ik dat zag werd ik me toch Potje woest! Wat een ronduit klootzak met 0% inlevingsvermogen of what so ever. Zulke gasten heb ik ook gehad, ze hebben gewoon geen idee hoe het je leven kan omgooien. Het grootste wat me onwijs kwaad maakt is dat wij dan maar iets anders moeten gaan doen. Je moet eens goed om je heen kijken. Hoeveel jonge mensen wel niet een burn out hebben. Het word njet voor niks de onzichtbare ziekte genoemd. Het is gewoon iets wat je overkomt. Het overkwam mij toen ik net 19 was. Je zou als je volgens de maatschappij denkt, denken van. Joh zeik niet zo maar ga gewoon werken. Of het standaard gezwets van: de jeugd van tegenwoordig is helemaal niks meer gewend wat hard werken is. Nou ga jij je snel in een hoekje schamen! Je moet eens zien hoeveel druk er op jeugd gelegd word. Hoe je als net afgestudeerde eigenlijk alleen aan de slag kan als je 10 jaar ervaring hebben. Dat is ’t liefst hoe ze ’t willen hebben. Jong, goedkoop maar ervaring van een 40jarige. Druk? Hoe kom je erbij… 🤔🤨

Maar ja ik was 19 toen ik een burn out kreeg, en ja hét had bij mij niet eens met me werk te maken.. Kan je nagaan. De impact van die onzichtbare ziekte moet je vergelijken als een stuk schaduw. ” eerst schijnt de zon, en een klein beetje schaduw is niet erg. Maar langzaamaan dringt er zoveel schaduw binnen, dat het pikkedonker is en je zonder hulp van elektriciteit geen licht meer ziet.”

Zowel op mijn werk als privé zie ik veel mensen en vrienden van mij die of een burn out hebben of rustigere aan moeten doen omdat de druk van de maatschappij ze al behoorlijk begint op te slokken. Qua energie level, qua karakter, qua contact etc.

“Wij zijn niet anders omdat we niet in de maatschappij passen. Maar wij zijn anders omdat we door hebben dat we niet aan ’t standaard systeem van de maatschappij kunnen voldoen. Wij staan er niet buiten, maar wij staan er boven omdat we niet mee blijven rennen, terwijl je eigenlijk op bent.

Wij zijn niet anders, Samantha, Bibi zijn net als jij en ik mensen waar je begrip voor moet hebben. Leer dat te respecteren. Laten we die mensen zien dat we ze zien ipv met onze stomme kop dingen te gaan speculeren. Toen ik werd op genomen stonden er ook geen grote koppen in de krant. Laat het rusten ’t enige wat we kunnen doen is een steunpilaar ipv een afkrakende tak zijn! ♥️

3 gedachten over “Let it be,

Voeg uw reactie toe

  1. Dacht iedereen er maar zo over! Al dat oordelen over elkaar moet eens klaar zijn. Heel mooi geschreven 😊 Precies hoe ik er ook over denk (alleen kan ik het niet zo mooi verwoorden).

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een eigen blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: