We zijn er aan begonnen, het nieuwe decennium, het nieuwe jaar is van start.

2 januari, 2 dagen onderweg en de eerste fouten met een formulier invullen is alweer geslaagd. 2019 oh nee.. 2020

Dit jaar brengt for sure mooie dingen. Het jaar waarin wij 5 jaar getrouwd zijn. De tijd gaat zo snel. Het jaar waarin ik hoop de 25 jaar aan te tikken. Bizar.. ik voel me soms zo oud 😂

Maar dit jaar gaan wij als gezin samen naar Bali, reizen voordat we niet meer kunnen. We gaan samen de wereld ontdekken.

Meestal ben ik niet van de goede voornemens, heb er meestal beetje een hekel aan. Want ja afvallen, een huis zoeken of van baan wisselen is allemaal zo cliché hè.

Totdat ik vandaag opstond. Het gevoel dat ik alleen maar op de bank zou hangen met mijn jogging pak en Ne-Yo die sfeer en kleding ook zou geven. Maar ergens in mijn achterhoofd hoor ik mijn psycholoog zeggen: Hoe kut je je ook voelt, zorg dat je je altijd goed aankleed. Dus dat deed ik. Ik geniet er namelijk van om Ne-Yo lekker aan te kleden, te stylen en hem te verzorgen. Maar als ik dan aan mijzelf moet beginnen is het weer een berg waar ik tegenop zie. Maar vandaag deed ik het maar wel.

Het gevoel was denk ik de bezinking van alles en nog wat, het moment dat ik de vliegtuig in stapte richting London tot vandaag heb ik eigenlijk geen een momentje even voor mijzelf gehad. Ja kan je zeggen niet zeiken, tijd voor jezelf als moeder is er gewoonweg niet. Precies daarom moet ik t maken. Want ik stop alles altijd maar snel weg.

Londen was in 1 woord geweldig! Heb onwijs genoten met de dames. Daarna was kerst, helaas zeiden er mensen af. Iets wat in hun geval een logisch keuze was maar ik wel met de gebakken peren zat.. beter gezegd zonder groente HAhah. Maar ook dat hebben we goed laten lopen.

Opeens was manlief ook wat meer dagen thuis natuurlijk. Je moet weten dat wij onwijs goed samen kunnen, maar na 3/4 dagen is het ook wel weer genoeg en zijn we beiden blij dat manlief weer werkt. We willen beiden altijd heel veel, belemmert door mijn depressie is het lastig om mijn vermoeidheid dan te combineren om met de heren weg te gaan. Maar aan de andere kant is het ook fijn. Maar toch constant iemand extra om je heen.

Nadat wij in de tijd van kerst te horen kregen dat ook deze embryo niet gered had en mijn bloed sloot uit dat de miskraam snel op gang zou komen. Chill man om zo het jaar af te sluiten. Maar hoe ga je er mee om. Het is een soort van toets waarvoor je niet hebt kunnen leren. Gek eigenlijk maar zo voelt het, de teleurstelling dat je niet beter kan dan dat. Maar de vragen door mijn hoofd zijn:

Wat had ik beter kunnen doen, heb ik gefaald, heb ik niet goed voor mijn lichaam gezorgd, heb ik gefaald om door te gaan, heb ik gefaald om dit kindje vast te houden, heb ik teveel gepiekerd etc etc

Ik heb enorm getwijfeld, heb nachtmerries gehad. Het is gewoon veel. Veel dat mensen meningen hebben, veel dat mensen ongevraagd meningen rondstrooien, veel dat mensen denken het beter te weten hoe alles loopt terwijl ze er niks van weten en geen interesse wonen. Het maakt eenzaam..

Wat er niet beter op maakt bij mij en mijn “depressie”. Hoe fijn is het dan om weer een nieuw jaar in te gaan!! Een nieuw decennium zelfs. Ik ben een echte 90s kid😏!

Maar die goede voornemens was gelijk mijn idee voor het eerst dit keer. Ondanks dat ik vandaag een “grijze” dag had zoals ik ze noem, de kleine helemaal ritme kwijt was afgelopen feestdagen en ik eigenlijk me af wilde sluiten.. schoot de kleine constant met zijn gehuil en gelach en zijn grapjes langs.

Hij geeft dingen zo feilloos aan, zoals dat hij naar buiten wilden. Iets waarvan ik dacht noop, ik zit al niet in mijn onesie op de bank kom op. Maar je gaat toch. Het moment dat hij buiten was, was hij intens blij.

Schaterend en lachend achter elke boom koek koek roepen. Wat genoot ik ervan. Nadat we in de speeltuin waren geweest op de hoek (3x rollen en je bent er) en terug liepen hand in zei die hij: mama, leuk! Leuk, mama. Dacht ik. Ik heb een goede voornemen.

Ik beloof dat hoe mama zich ook voelt ze haar best doet om elke dag even naar de speeltuin om de hoek te gaan, want jou lach is het meer dan waard❤️

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s