Toen ik net zwanger was kwam ik een tekst tegen van een moeder die een brief schreef aan haar 2 jarige zoontje. Met tranen heb ik hem zitten lezen. Zij vertaalde precies mijn angst die ik nu heb ik mijn zwangerschap, het te kort doen richting Ne-Yo. Steeds schoten er dingen door mijn hoofd uit … Lees verder

De afgelopen tijd kom ik er steeds meer achter dat ikzelf bij mensen waarvan ik dacht “er toe te doen in t leven” slechts een bij persoon ben. Erbij als je bent onderdeel van maar eigenlijk meer een waas. Niet voor vol “karakter” aangezien en soms als t uitkomt even tussen de regels door fladderend. … Lees verder

“Hoe moet ik geloven in wat niet bestaat?Dat het morgen wel weer beter gaatKom je ooit nog eens terug?Kunnen we lijmen wat is stuk gegaanBeloofd is maar nog niet gedaanKom je ooit nog eens terug?En nu dans ik hier alleen op onze schervenScherven van geluk” Ik kwam per toeval bij dit liedje van Miss Montréal. … Lees verder

Eigenlijk heb ik hier zo weinig woorden voor. Mijn hoofd stroomt vol met berichten over wederom weer een onschuldige getinte man die door puur power en stoerdoenerij om het leven komt Het is te walgelijk voor woorden. Te walgelijk dat die mensen hun kans kunnen gaan. Iedereen die het nieuws beetje heeft gevolgd en misschien … Lees verder

Zo bijzonder om een tijde terug bekend te mogen maken dat Ne-Yo grote broer word. We hadden dit moment afgelopen jaar het liefst al drie keer willen vertellen maar nu was het moment dat het ook daadwerkelijk goed ging met de kleine. We waren alweer een tijdje bezig bij onze geliefde fertiliteitsarts en verpleegkundige. Ne-Yo … Lees verder